Weblog 
1 november - Bilbao
Donderdag kwam ik om half zeven 's ochtends aan op het busstation in Bilbao. De busrit vanuit Parijs had er ongeveer twaalf uur over gedaan en ik had bijna niet geslapen, wat voor mij best wel bijzonder is zoals sommigen van jullie weten. Ik wist dat de eerste bus naar de plaats waar ik moest zijn, net buiten Bilbao, om half één pas ging. Dus er zat niets anders op dan zes uur langs niets te doen. Of ik mij verveeld heb in Bilbao om zeven uur 's ochtends: absoluut niet. Bilbao is een stad waar ik wil een tijdje vast zou willen zitten.
Diezelfde dag nog werd ik door een vriendin van mij al voorgesteld aan allemaal vrienden en voor ik het wist had ik 's avonds een diner. Ik houd van de Spaanse cultuur. Iedereen die houd van slapen, eten en lol moet de Spaanse cultuur wel mooi vinden. Maar daar zal ik niet te veel over uitweiden... De volgende dag had ik een concert.
Het concert zou niet zo worden als ik gewend was. Dat was één van de eerste dingen die ik er over hoorde. Dat beloofde, letterlijk, veel goeds. Ik liet mij door twee vrienden leiden door 'the underground' en vond mijzelf op den duur voor een dichte, rood en wit gestreepte enorme parkeergarage deur. We keken elkaar aan en besloten een eindje verderop onze vers gekochte Kebab op te knabbelen op een klein groen bankje. Welke overigens een enorm goed uitzicht had over de om Bilbao heen liggende heuvels/bergen. De deur opende om de ongeveer vijf minuten.
Precies toen we onze Kebab op hadden ging de deur open en slenterden wij naar binnen. Drie verdiepingen omhoog door een oude verlaten parkeergarage met ingeslagen ruiten, hier en daar nog een normale auto, en om de zoveel tijd een lampje die het net wel net niet deed. Al met al zag het er uit als een goed uitgewerkte muziekvideo set. De garage was verlaten. Op de derde verdieping stond aan het einde van een klein 'straatje' een witte, net te grote, bestelbus met een Tsjechisch nummerbord. Naast en achter de bus stond een lijn van mensen rustig sigaretjes te roken, wachtend voor een deur met een groot blauw fietsslot. Een aantal vel en kleurrijk opgelichte woorden aan de verste muur was de enige lichtbron in het nu kleine kamertje achter de witte bus. De deur opende vanuit binnen.
De lucht van zwetende sigaretten en rokende mensen voelde als een klap in mijn gezicht toen ik naar binnenstapte. Het was erg druk en de kamer was net te klein. Echt een concertzaal kon je het niet noemen, aangezien er bijvoorbeeld niet eens een podium was. Ik draaide me om en was erg verbaasd om de vette muziekinstallatie te zien staan. Minstens acht gigantische speakers en vier of vijf monitoren. De deur werd onmiddellijk weer achter mij gesloten en ondanks dat mijn Spaans niet al te best is snapte ik het expliciete bord naast de deur. Het was een illegaal feest en de deuren moesten dicht blijven vanwege de politie.
De avond bestond uit één band uit Baskenland: Cordura (Basque Country, Noord - Spanje), en één band uit Amerika. (The name will come back to me.) De avond was geweldig. Het effect van geen podium uitte zich in een soort van huiskamer concert. De gitarist van de Amerikaanse band was dan ook niet te beroerd om, zonder na te denken, de bas naar beneden te draaien toen dit werd gevraagd door één van de toeschouwers.
Dinsdag staat het interview gepland met de band Cordura. Ik ga met hun een aantal uurtjes de studio in. Will be online soon!.
Frankrijk 22-10
Vier weken ben ik nu in Frankrijk verbleven. De weken hadden zijn ups and downs. Parijs ben ik nu in het totaal ongeveer twee en een halve week geweest. Het is een stad waar je ontzettend veel lol kunt hebben, maar ook erg alleen kunt zijn. Ik heb, in mijn verblijf hier, beide in grote mate ervaren. Daarom wil ik even een klein stukje wijden aan Parijs zelf en daarnaast Frankrijk.
Muziek in Parijs
Parijs heeft een heel erg grote muziek scene. Je kan hier alles vinden, van electro, hip hop en rock naar sing and song writers...en de rest. Daarnaast stikt het hier van de straatmuzikanten die op hun beurt ook alle muziek maken die er in de wereld maar te vinden is. Het klinkt prachtig, maar het vervelende is dat je hier in Parijs wel echt moet weten waar je moet wezen. Een site die mij in mijn laatste week erg geholpen heeft is www.spottedbylocals.com. De naam zegt het al, op deze site geven locals hun favoriete plekjes van hun stad. (Dus niet alleen van Parijs.) Ik moet toegeven dat ik veel te weinig muziek heb gezien in Parijs, en in Frankrijk wat dat betreft. Vandaar dat er de afgelopen tijd weinig te zien is geweest op de site. In Spanje ga ik daar verandering in brengen.
Parijs
Probeer in Parijs met de locals op de één of andere manier in aanraking te komen. Zij weten vaak de goedkopere en goede plekken. Schrik namelijk niet als je plotseling vijf euro voor een plastic bekertje bier moet betalen in sommige cafés en of clubs. Daarnaast is er natuurlijk super veel te zien in Parijs en heeft het ontzettend mooie plekken. Deze plekken zijn echter mooier als je ze met iemand kan delen.
Reizen in Frankrijk
....is duur. Dat is het eerste wat ik moet zeggen, verkijk je daar niet op. Een goede tip zal zijn om alles zo ver mogelijk van te voren te boeken. In Frankrijk kan het echt een verschil maken of je je treinkaartje een aantal weken of een aantal dagen van te voren aanschaft. Daarnaast het hele treinen net wel goed geregeld (SNCF). Ook heb je kantoren in het centrum van de grote steden waar je je treinkaartje kan kopen, dan hoef je dus niet helemaal naar een druk station en tientallen minuten in de rij te staat. De metro's zijn goed, maar als je je OV bent gewend, wel aardig duur.
